[๖๘๓] เทวหิตพราหมณ์ได้เห็นท่านพระอุปวาณะยืนนิ่งอยู่ ณ ที่ควร ส่วนข้างหนึ่ง ได้กล่าวกะท่านพระอุปวาณะด้วยคาถาว่า

ท่านเป็นสมณะศีรษะโล้น ครองผ้า

สังฆาฏิยืนนิ่งอยู่ ท่านปรารถนาอะไร

แสวงหาอะไร มาเพื่อขออะไรหรือ.

[๖๘๔] ท่านพระอุปวาณะตอบว่า

พระสุคตมุนีเป็นอรหันต์ในโลก

ประชวรด้วยโรคลม ถ้ามีน้ำร้อน ขอท่าน

จงถวายแก่พระสุคตมุนีเกิดพราหมณ์ ฉัน

ปรารถนาจะเอาไปถวายพระผู้มีพระภาคเจ้า

ในบรรดาผู้ที่ควรแก่การบูชา.

[๖๘๕] ครั้งนั้น เทวหิตพราหมณ์ให้บุรุษ (คนใช้) ถือกาน้ำร้อน และห่อน้ำอ้อย ( ตามไป) ถวายท่านพระอุปวาณะ.

ลำดับนั้น ท่านพระอุปวาณะเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้ายังที่ประทับ แล้วอัญเชิญให้พระผู้มีพระภาคเจ้าสรงสนาน และละลายน้ำอ้อยด้วยน้ำร้อน แล้วถวายพระผู้มีพระภาคเจ้า.

ลำดับนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงหายประชวรนั้น.

[๖๘๖] ต่อมา เทวหิตพราหมณ์เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้ายังที่ ประทับแล้ว ปราศรัยกับพระผู้มีพระภาคเจ้า ครั้นผ่านการปราศรัยพอให้ระลึก ถึงกันไปแล้วนั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง.

เทวหิตพราหมณ์นั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้ว ได้กราบทูลพระผู้มี พระภาคเจ้าด้วยคาถาว่า