เหล่านั้นชื่อว่าเป็นผู้มีบุญ ข้าแต่พระองค์ผู้ทรงพระคุณ

ชนเหล่าใดประณตน้อมพระยุคลบาทของพระองค์ซึ่งมี

พระองคุลียาว มีพระนขาแดงงดงาม มีส้นพระบาท

ยาว แม้ชนเล่านั้น ก็ชื่อว่าเป็นผู้มีบุญ.

ข้าแต่พระนโรดม ชนเหล่าใดได้สดับพระดำรัส

ของพระองค์อันไพเราะน่าปลื้มใจ กำจัดโทษเป็น

ประโยชน์เกื้อกูลชนเหล่านั้นก็ชื่อว่าเป็นผู้มีบุญ ข้าแต่

พระมหาวีระ หม่อมฉันเอาใจใส่การบูชาพระบาทของ

พระองค์ ข้ามพ้นทางกันดารคือสงสารได้ ด้วยพระ-

สุนทรกถาของพระองค์ผู้ทรงศิริจึงชื่อว่าเป็นผู้มีบุญ

ลำดับนั้นพระมหาปชาบดีโคตมีเถรี ผู้มีวัตรอันงาม

ประกาศในหมู่พระภิกษุสงฆ์แล้วไหว้พระราหุล พระ

อานนท์และพระนันทะ และได้ตรัสดังนี้ว่า ลูกเอ๋ย แม่

เบื่อหน่ายในร่างกายซึ่งเสมอด้วยที่อยู่ของอสรพิษเป็น

ที่พักของโรค เป็นเรือนร่างของทุกข์ เป็นที่โคจรของ

ชราและมรณะ อาเกียรณ์ไปด้วยมลทินโทษต่างๆ

ต้องอาศัยผู้อื่น ปราศจากเรี่ยวแรง ด้วยเหตุนั้น แม่จึง

ปรารถนาจะนิพพานเสีย ลูกเอ๋ย พ่อจงเข้าใจแม่เถิด

พระนันทเถระและพระราหุลผู้น่ารัก เป็นผู้ปราศจาก

ความโศก ไม่มีอาสวะ ตั้งมั่นไม่หวั่นไหว มีปัญญามี

ความเพียรก็ได้คิดถึงธรรมดาว่า น่าติโลก ที่ปัจจัยปรุง

แต่ง ปราศจากแก่นสารเปรียบด้วยต้นกล้วย เช่นเดียว

กับมายากลและพยัพแดด นอกจากนี้ยังไม่มั่นคง พระ-