ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มมร. · เล่ม ๕๔ · หน้า ๓๔๖ · ข้อ 466
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ขนานนามข้าพระองค์ว่าปุณณา นำข้าพระองค์ให้เป็น

ไทแก่ตัว.

ต่อจากนั้น ข้าพระองค์ขออนุญาตท่านเศรษฐี

ออกบวช เป็นผู้ไม่มีเรือน ไม่นานเลยก็ได้บรรลุพระ-

อรหัต.

ข้าแต่พระมหามุนี ข้าพระองค์เป็นผู้ชำนาญใน

ฤทธิ์ ในทิพโสต ชำนาญเจโตปริยญาณ รู้ปุพเพนิ-

วาสญาณ ชำระทิพโสตแล้ว เพราะหมดสิ้นอาสวะ

ทุกอย่าง บัดนี้ภพใหม่ไม่มีอีกแล้ว.

ญาณในอรรถ ธรรม นิรุตติ ปฏิภาณ อัน

บริสุทธิ์ไร้มลทิน ของข้าพระองค์มีเพราะอานุภาพของ

พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด.

ข้าพระองค์มีปัญญามาก เพราะภาวนา มีสุตะ

[พหูสูต] เพราะสุตะ เกิดในตระกูลต่ำเพราะมานะ

กรรมก็ยังไม่สุดสิ้น.

กิเลสทั้งหลาย ข้าพระองค์ก็เผาเสียแล้ว ฯลฯ

คำสอนของพระพุทธเจ้าก็ทำเสร็จสิ้นแล้ว ครั้นบรรลุ

พระอรหัตแล้ว ก็พิจารณาทบทวนข้อปฏิบัติของตน

ได้กล่าวคาถาเหล่านี้เป็นอุทานว่า

ข้าพระองค์ถามพราหมณ์ว่า

ข้าพเจ้าเป็นหญิงแบกหม้อน้ำ กลัวเจ้านายลง

โทษ กลัววาจาและโทสะเจ้านายคุกคาม จึงลงตักน้ำ

ทุกเมื่อ แม้แต่หน้าหนาว.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้