ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มมร. · เล่ม ๕๔ · หน้า ๓๖๘ · ข้อ 467
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ขึ้นมาก็ด่าภิกษุณีผู้มีจิตหลุดพ้นแล้ว [อริยุปวาท] ว่า

ท่านเป็นหญิงแพศยาประพฤติอนาจาร ประทุษร้าย

ศาสนาของพระชินเจ้า ครั้นด่าอย่างนี้แล้ว ข้าพเจ้า

ก็ตกนรกอันร้ายกาจ เพียบพร้อมด้วยทุกข์ใหญ่หลวง

เพราะบาปกรรมนั้น จุติจากนรกนั้นแล้ว มาเกิดใน

หมู่มนุษย์ มีลามกธรรมทำให้เดือดร้อน ครองความ

เป็นหญิงแพศยาอยู่ถึงที่หกหมื่นปี ก็ยังไม่หลุดพ้นจาก

บาปอันนั้น เหมือนอย่างกลืนพิษร้ายเข้าไป ข้าพเจ้า

เสพเพศพรหมจรรย์ [บวชเป็นภิกษุณี] ในศาสนาพระ

ชินเจ้าพระนามว่ากัสสปะ ด้วยผลแห่งบุญนั้น ข้าพเจ้า

ก็บังเกิดในสวรรค์ชั้นไตรทศ [ดาวดึงส์] เมื่อถึงภพ

สุดท้าย ข้าพเจ้าเกิดเป็นโอปปาติกะ ที่ระหว่างกิ่งมะม่วง

ด้วยเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึงชื่อว่าอัมพปาลี ข้าพเจ้าอัน

หมู่สัตว์นับโกฏิห้อมล้อมแล้ว ก็บวชในศาสนาของ

พระชินเจ้า บรรลุฐานะอันมั่นคงไม่สั่นคลอน เป็น

ธิดาเกิดแต่พระอุระของพระผู้เป็นพุทธะ ข้าแต่พระ-

มหามุนี ข้าพเจ้าเป็นผู้เชี่ยวชาญในฤทธิ์ทั้งหลาย ใน

ความหมดจดแห่งโสตธาตุ [หูทิพย์] เป็นผู้เชี่ยวชาญ

เจโตปริยญาณ [รู้ใจผู้อื่น] ข้าพเจ้ารู้ขันธ์ที่เคยอาศัย

อยู่ในภพก่อน ๆ [ระลึกชาติได้] ชำระทิพยจักษุหมด

จด [ตาทิพย์] หมดสิ้นอาสวะทุกอย่าง [อาสวักขย-

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้