องค์ ครองความเป็นมเหสีของพระเจ้าจักรพรรดิ ๕๐

พระองค์ ธรรมดาว่าความปรารถนาทางใจ ก็สำเร็จ

แก่ข้าพเจ้าทุกอย่าง ข้าพเจ้าเสวยสมบัติ ทั้งในหมู่

เทวดา ทั้งในหมู่มนุษย์ เมื่อถึงภพสุดท้าย ข้าพเจ้า

เกิดในสกุลพราหมณ์ ชื่อโรหิณี พวกญาติพากันรัก

นักหนา ข้าพเจ้าไปสำนักภิกษุฟังธรรมตามเป็นจริง

เกิดสลดใจ จึงบวชไม่มีเหย้าเรือน ข้าพเจ้าตั้งความ

เพียรโดยแยบคายจึงบรรลุพระอรหัตนั้น ในกัปนับแต่

กัปที่ ๙๑ ครั้งนั้น ข้าพเจ้าได้ถวายปุวทาน [ถวายขนม]

อันใด ข้าพเจ้าไม่รู้จักทุคติ นี้เป็นผลของปุวทานอัน

นั้น กิเลสทั้งหลาย ข้าพเจ้าก็เผาเสียแล้ว ฯลฯ คำสอน

ของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ทำเสร็จแล้ว.

พระโรหิณีเถรี ครั้นบรรลุพระอรหัตแล้ว ก็พิจารณาทบทวนความเป็น มาของตน แล้วกล่าวเป็นอุทาน ซึ่งคาถาทั้งหลาย ที่บิดาและตนเองพูดจาโต้ ตอบกัน ในเวลาที่ตนเป็นพระโสดาบันแต่ก่อน บิดาถามข้าพเจ้าว่า

ลูกเอ๋ย ลูกหลับก็พูดว่าสมณะ ตื่นก็พูดว่าสมณะ

ระบุแต่สมณะเท่านั้น เห็นที่ลูกจักบวชเป็นสมณะเสีย

แน่แท้ โรหิณีเอ๋ย ลูกถวายข้าวน้ำอย่างสมบูรณ์แก่

เหล่าสมณะ พ่อขอถาม ณ บัดนี้ เพราะเหตุไร

เหล่าสมณะจึงเป็นที่รักของลูก พวกสมณะ ไม่ชอบ

ทำงาน เกียจคร้าน อาศัยแต่ของที่คนอื่นให้เลี้ยงชีพ

หวังแต่จะได้ ชอบของอร่อย เพราะเหตุไร เหล่า

สมณะจึงเป็นที่รักของลูก.