มารถามขู่พระเถรีว่า
ท่านเข้าไปยังต้นไม้ที่มีดอกบานถึงยอด ยืนอยู่
แต่ผู้เดียวที่โคนไม้ แม้เพื่อนไร ๆ ของท่านก็ไม่มีเลย
ท่านไม่กลัวความสามหาวของพวกนักเลงเจ้าชู้หรือ. พระเถรีตอบว่า
ต่อให้นักเลงเจ้าชู้นับแสนเช่นนี้มารุมล้อม ขน
ของเราก็ไม่หวั่นไหว ดูก่อนมาร ท่านผู้เดียวจักทำ
อะไรเราได้.
เราหายตัวได้นะ เข้าท้องท่านก็ได้ ยินอยู่หว่าง
คิ้วท่านก็ได้ ท่านไม่เห็นเราดอก เพราะเราชำนาญใน
จิต อบรมอิทธิบาทดีแล้ว อภิญญา ๖ เราก็ทำให้แจ้ง
แล้ว คำสอนของพระพุทธเจ้าเราก็ทำเสร็จแล้ว.
ถามทั้งหลาย เปรียบด้วยหอกและหลาว เป็น
เครื่องบีบคั้นขันธ์ทั้งหลาย ท่านเอ่ยถึงความยินดีใน
ก้านอันใด บัดนี้เราไม่มีความยินดีอันนั้น ความเพลิด
เพลินในกามทั้งปวงเราขจัดเสียแล้ว กองแห่งความมืด
[อวิชชา] เราก็ทำลายเสียแล้ว ดูก่อนมารผู้มีบาป ท่าน
จงรู้ไว้เถิด ดูก่อนมารผู้กระทำที่สุด ถึงตัวท่านเรา