๓. สุวรรณสามชาดก

ว่าด้วยสุวรรณสามบำเพ็ญเมตตาบารมี

[๔๘๒] ใครหนอใช้ลูกศรยิงเรา ผู้ประมาทกำ-

ลังแบกหม้อน้ำ กษัตริย์ พราหมณ์ แพศย์ คนไหน

ยิงเรา ซ่อนกายอยู่ เนื้อของเราก็กินไม่ได้ หนังก็ไม่

มีประโยชน์นี้ เมื่อเป็นเช่นนี้ เขาเข้าใจว่าเราเป็นผู้ควร

ยิง ด้วยเหตุอะไรหนอ ท่านคือใคร หรือเป็นบุตร

ของใคร เราจะรู้จักท่านได้อย่างไร ดูก่อนสหาย เรา

ถามท่านแล้ว ขอท่านจงบอกเถิด ทำไมท่านจึงยิงเรา

แล้วซ่อนตัวเสีย.

[๔๘๓] เราเป็นพระราชาของชาวกาสี คนเรียก

เราว่า พระเจ้าปิลยักษ์ เราละแว่นแคว้นเที่ยวแสวงหา

มฤคเพราะความโลภ อนึ่ง เราเป็นผู้ฉลาดในธนูศิลป์

ปรากฏว่าเป็นผู้แม่นยำนัก แม้ช้างมาสู่ระยะลูกศรของ

เรา ก็ไม่พึงพ้นไปได้ ท่านคือใคร หรือเป็นบุตร

ของใคร พวกเราจะรู้จักท่านได้อย่างไร ท่านจงแจ้ง

ชื่อและโคตรของบิดาท่านและของตัวท่าน.

[๔๘๔] ขอจงทรงพระเจริญ ข้าพระองค์เป็น

บุตรของนายพราน ญาติทั้งหลาย เรียกข้าพระองค์

เมื่อยังมีชีวิตอยู่ว่า สามะ วันนี้ข้าพระองค์ถึงปาก

มรณะนอนอยู่อย่างนี้ ข้าพระองค์ถูกพระองค์ยิงด้วย