หากสัตว์ไม่พึงเกิดในนรกทั้งหลายไซร้ เขา

ก็จะไม่ต้องได้รับกรรม มีถูกไฟเผาเป็นต้นในชาติ

นั้น, สัตว์พึงได้ทุกข์เป็นที่พึ่งในที่ไหนเล่า พระ-

มุนีในธรรมวินัยนี้กล่าว ชาติ ว่าเป็นทุกข์ ด้วย

ประการฉะนี้.

ทุกข์ในจำพวกเดียรัจฉานมีไม่น้อย มีการ

กระหน่ำด้วยแส้ ปฏัก ท่อนไม้เป็นต้น, เว้นชาติ

เสีย ทุกข์จะพึงมีในสัตว์นั้นได้อย่างไร แม้เพราะ

เหตุนั้น ชาติ จึงชื่อว่าเป็นทุกข์ในพวกสัตว์นั้น.

ทุกข์ในเปรตทั้งหลาย เกิดเพราะวิหาร

และมีทุกข์ชนิดต่าง ๆ มีเกิดแต่ลมและแดดเป็น

ต้น, เพราะทุกข์ในที่นั้นย่อมมีแก่สัตว์ที่ยังไม่เกิด

ก็หาไม่ ฉะนั้นพระมุนีจึงตรัส ชาติ ว่าเป็นทุกข์.

ทุกข์ในหมู่อสูรในโลกันตรนรกมืดตื้อ เย็น

จัด, เพราะความเกิดในนรกนั้นไม่มีทุกข์ ก็มีไม่

ได้ เพราะฉะนั้นพระมุนีจึงตรัสว่า ทุกข์ทั้งหลายมี

เพราะชาติิ.