ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑
ฉบับ มจร. · เล่ม ๓๒ · หน้า ๕๘๗ · ข้อ 57 58 59 60 61 62 63 64
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๕๗] หาผู้เสมอเหมือนเช่นนั้นมิได้

ไม่เป็นที่ ๒ (รองใคร) ทรงองอาจกว่านรชน

อธิการ๑ที่สมควรแก่พระพุทธเจ้า เราทำได้โดยยาก

[๕๘] ขอพวกเราจงช่วยกันรวบรวมดอกไม้ต่าง ๆ

มาทำมณฑปดอกไม้เถิด

นี้ย่อมสมควรแก่พระพุทธเจ้า

ถือเป็นการบูชาด้วยสิ่งทั้งปวง

[๕๙] ข้าพเจ้าใช้ดอกบัวขาบ ดอกบัวหลวง ดอกมะลิ

ดอกลำดวน ดอกจำปา ดอกกากะทิง ทำให้เป็นมณฑป

[๖๐] ปูลาดอาสนะ ๑๐๐,๐๐๐ ไว้ใต้เงาร่ม

อาสนะของข้าพเจ้าอยู่สุดท้าย มีค่าเกินร้อย

[๖๑] ปูลาดอาสนะ ๑๐๐,๐๐๐ ไว้ใต้เงาร่ม

จัดแจงข้าวและน้ำเสร็จแล้วให้คนไปกราบทูลภัตกาล

(เวลาอันสมควรเพื่อฉันภัตตาหาร)

[๖๒] เมื่อคนไปกราบทูลภัตกาลแล้ว

พระมหามุนีพระนามว่าปทุมุตตระ

พร้อมด้วยพระอรหันต์ ๑๐๐,๐๐๐ องค์

ได้เสด็จเข้ามายังนิเวศน์ของข้าพเจ้า

[๖๓] ร่มกั้นอยู่เบื้องบน ในมณฑปดอกไม้ที่บานสะพรั่ง

พระพุทธเจ้าผู้เป็นบุรุษผู้สูงสุด

ประทับนั่งพร้อมด้วยพระอรหันต์ ๑๐๐,๐๐๐ องค์

[๖๔] (ข้าพเจ้ากราบทูลว่า) ข้าแต่พระองค์ผู้มีพระจักษุ

ขอพระองค์โปรดทรงรับร่ม ๑๐๐,๐๐๐ คัน

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้