[๔๘๗] ข้าพระองค์ปรารถนาศาสนาของพระองค์๑

เริ่มต้นตั้งแต่(หลายแสน)กัปที่นับมิได้

ข้าพระองค์ได้บรรลุประโยชน์นั้น

ทั้งได้บรรลุความสิ้นสังโยชน์ทั้งปวงตามลำดับ

[๔๘๘] คนถูกคุกคามด้วยพระราชอาญา

ถูกเสียบไว้ที่หลาวแล้ว ไม่ได้ความสำราญที่หลาว

ต้องการแต่จะหลุดพ้นไปอย่างเดียว ฉันใด

[๔๘๙] ข้าแต่พระองค์ผู้มีความเพียรมาก

ข้าพระองค์ก็ฉันนั้นเหมือนกัน

ถูกคุกคามด้วยอาชญาคือภพ ถูกเสียบไว้ที่หลาวคือกรรม

ถูกเวทนาคือความกระหายบีบคั้นแล้ว

[๔๙๐] ไม่ประสบความสำราญในภพ

ถูกไฟ ๓ กอง๒ แผดเผาอยู่ แสวงหาอุบายรอดพ้น

ดุจคนแสวงหาอุบายรอดพ้นจากพระราชอาญา ฉะนั้น

[๔๙๑] คนดื่มยาพิษ ถูกยาพิษบีบคั้น

เขาจึงแสวงหายากำจัดยาพิษ

[๔๙๒] เมื่อแสวงหา จึงได้พบยากำจัดยาพิษ

ดื่มยานั้นแล้วก็มีความสุข เพราะรอดพ้นจากยาพิษ ฉันใด

[๔๙๓] ข้าแต่พระองค์ผู้มีความเพียรมาก

ข้าพระองค์ก็เป็นเหมือนคนถูกยาพิษทำร้าย

ถูกอวิชชาบีบคั้น จึงแสวงหายาคือพระสัทธรรม