ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑
ฉบับ มจร. · เล่ม ๓๒ · หน้า ๗๕ · ข้อ 494 495 496 497 498 499 500 501
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๔๙๔] เมื่อแสวงหายาคือพระธรรมก็ได้พบศาสนาของพระศากยะ

ศาสนานั้นเป็นยาชั้นเลิศกว่ายาทุกขนาน

สำหรับบรรเทาลูกศรทุกชนิด๑

[๔๙๕] ข้าพระองค์ดื่มธรรมโอสถแล้วก็ถอนพิษได้ทั้งหมด

ข้าพระองค์ได้สัมผัสพระนิพพาน ซึ่งไม่แก่ ไม่ตาย

เป็นภาวะเย็นสนิท

[๔๙๖] คนถูกผีคุกคาม ถูกผีสิงบีบคั้น

พึงแสวงหาหมอผี เพื่อรอดพ้นจากผี

[๔๙๗] เมื่อแสวงหา ก็ได้พบหมอผีผู้ฉลาดในวิชาไล่ผี

หมอผีนั้นจึงขับไล่ผีให้คนนั้น

และทำผีพร้อมทั้งต้นเหตุให้พินาศ ฉันใด

[๔๙๘] ข้าแต่พระองค์ผู้มีความเพียรมาก

ข้าพระองค์ก็ฉันนั้นเหมือนกัน

ถูกผีคือความมืด(คือกิเลส)เบียดเบียน

จึงแสวงหาแสงสว่างคือญาณเพื่อรอดพ้นจากความมืด

[๔๙๙] ต่อมา ข้าพระองค์ได้พบพระศากยมุนีผู้ชำระความมืดคือกิเลส

พระศากยมุนีนั้น ทรงบรรเทาความมืดให้ข้าพระองค์

ดุจหมอผีขับไล่ผีไป ฉะนั้น

[๕๐๐] ข้าพระองค์ได้ตัดกระแสการเวียนว่ายตายเกิดแล้ว

ห้ามกระแสแห่งตัณหาได้ ถอนภพขึ้นได้หมดสิ้น

ดุจหมอผีขับไล่ผีไปพร้อมทั้งต้นเหตุ ฉะนั้น

[๕๐๑] พญาครุฑโฉบลงจับนาคซึ่งเป็นภักษาของตน

ย่อมทำน้ำในสระใหญ่ให้กระเพื่อมถึง ๑๐๐ โยชน์ โดยรอบ

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้