ทีฆนิกาย มหาวรรค
ฉบับ มมร. · เล่ม ๑๔ · หน้า ๑๔๒ · ข้อ 271
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ก็ข้าพระองค์ได้เห็นพระสัมมาสัม-

พุทธเจ้า ผู้ยังหมู่ชนให้ข้ามพ้นวิจิกิจฉาใน

กาลใด กาลนั้น ข้าพระองค์ปราศจากความ

กลัว เข้าไปเฝ้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าใน

วันนี้.

ข้าพระองค์ขอถวายบังคมพระพุทธ-

เจ้าผู้ขจัดเสียซึ่งลูกศร คือตัณหา ผู้ไม่มี

บุคคลเปรียบ ผู้กล้าหาญผู้เป็นเผ่าพันธุ์

พระอาทิตย์.

ข้าแต่พระองค์ผู้นิรทุกข์ ในกาลก่อน

ข้าพระองค์ทำความนอบน้อมแก่พรหม

พร้อมด้วยหมู่เทพ วันนี้ ข้าพระองค์ถวาย

นมัสการแด่พระองค์ เชิญพวกเราจงทำ

ความนอบน้อมเถิด.

พระองค์เป็นสัมพุทธเจ้าผู้ประเสริฐ

เป็นศาสดาอย่างยอดเยี่ยม บุคคลที่จะ

เปรียบกับพระองค์ในโลกนี้ กับทั้งเทวโลก

ไม่มีเลย.

ท้าวสักกะเปล่งอุทาน - ได้ธรรมจักษุ

[๒๗๑] ครั้งนั้นแล ท้าวสักกะผู้จอมเทพ ได้เรียกปัญจสิขคนธรรพ์ เทพบุตรมาแล้วตรัสว่า พ่อปัญจสิขะ เธอเป็นผู้มีอุปการะแก่เรามากนัก เธอ ยังพระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์ใดให้ทรงยินดีก่อนแล้ว ภายหลังฉันจึงได้เข้าไป