ปัฏฐาน ภาค ๕
ฉบับหลวง · เล่ม ๔๔ · หน้า ๓๙๕ · ข้อ 1906 1907 1908 1909 1910 1911
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรมที่เป็นอรณธรรม อาศัยอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรมที่เป็นสรณธรรม และอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรมที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย

[๑๙๐๖] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๕

ในอารัมมณปัจจัย มี " ๒

ในอวิคตปัจจัย มี " ๕

สหชาตวารก็ดี สัมปยุตตวารก็ดี พึงให้พิสดาร

[๑๙๐๗] นิทัสสนอัปปฏิฆธรรมที่เป็นสรณธรรม เป็นปัจจัยแก่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ที่เป็นสรณธรรม โดยเหตุปัจจัย มี ๓ นัย

อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรมที่เป็นอรณธรรม ที่เป็นปัจจัยแก่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรมที่เป็น อรณธรรม โดยเหตุปัจจัย

[๑๙๐๘] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๔

ในอารัมมณปัจจัย มี " ๔

ในอวิคตปัจจัย มี " ๗

[๑๙๐๙] ในปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีวาระ ๗

ในปัจจัยที่ไม่ใช่อารัมมณปัจจัย มี " ๗

[๑๙๑๐] ในปัจจัยที่ไม่ใช่อารัมมณปัจจัย กับเหตุปัจจัย มีวาระ ๔

[๑๙๑๑] ในอารัมมณปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีวาระ ๔

อนุโลมก็ดี ปัจจนียะก็ดี อนุโลมปัจจนียะก็ดี ปัจจนียานุโลมก็ดี แห่งปัญหาวารใน กุสลัตติกะ ท่านนับไว้อย่างไร พึงนับอย่างนั้น

สรณทุกสนิทัสสนัตติกะ จบ

ปิฏฐิทุกติกะ จบ

อนุโลมทุกัตติกปัฏฐาน จบ

หัวข้อ (สรุปโดย AI) สรณทุกะ (ทุกะสุดท้าย) × ตติกะที่เหลืออีก ๒๑ (ปิดภาคที่ ๑ "ทุกติกปัฏฐาน" ทั้งหมด)
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า