ปัฏฐาน ภาค ๕
ฉบับหลวง · เล่ม ๔๔ · หน้า ๔๖๓ · ข้อ 269 270 271 272
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๒๖๙] เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม โดย เหตุปัจจัย

เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม โดย เหตุปัจจัย

เหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม โดย เหตุปัจจัย

[๒๗๐] เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม โดย อารัมมณปัจจัย

เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม โดยอารัมมณ- ปัจจัย

เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม โดยอารัมมณ- ปัจจัย

เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม โดยอารัมมณ- ปัจจัย

เหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม โดยอารัมมณ- ปัจจัย

เหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม โดย อารัมมณปัจจัย

[๒๗๑] เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม โดย อธิปติปัจจัย

เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม โดยอธิปติ- ปัจจัย

เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม โดยอธิปติปัจจัย

เหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม โดย อธิปติปัจจัย มี ๒ นัย

[๒๗๒] เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม โดย อนันตรปัจจัย