ปัฏฐาน ภาค ๕
ฉบับหลวง · เล่ม ๔๔ · หน้า ๔๖๔ · ข้อ 273 274 275 276 277
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม โดยอนันตร- ปัจจัย มี ๓ นัย

เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม โดยอนันตร- ปัจจัย

เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม โดยอนันตร- ปัจจัย มี ๓ นัย

เหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม โดย อนันตรปัจจัย

เหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม โดยอนันตร- ปัจจัย มี ๓ นัย

[๒๗๓] เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม โดย อุปนิสสยปัจจัย

[๒๗๔] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๓

ในอารัมมณปัจจัย มี " ๖

ในอธิปติปัจจัย มี " ๕

ในอนันตรปัจจัย มี " ๙

ในสมนันตรปัจจัย มี " ๙

ในสหชาตปัจจัย มี " ๓

ในอัญญมัญญปัจจัย มี " ๓

ในนิสสยปัจจัย มี " ๓

ในอุปนิสสยปัจจัย มี " ๙

ในอวิคตปัจจัย มี " ๓

[๒๗๕] ในปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีวาระ ๙

ในปัจจัยที่ไม่ใช่อารัมมณปัจจัย มี " ๙

[๒๗๖] ในปัจจัยที่ไม่ใช่อารัมมณปัจจัย กับเหตุปัจจัย มีวาระ ๓

[๒๗๗] ในอารัมมณปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีวาระ ๖

แม้ปัญหาวารในกุสลัตติกะฉันใด พึงให้พิสดารฉันนั้น