Tena kho pana samayena aññatarasmiṁ āvāse tadahuposathe dve bhikkhū viharanti. Atha kho tesaṁ bhikkhūnaṁ etadahosi— “bhagavatā anuññātaṁ catunnaṁ pātimokkhaṁ uddisituṁ, tiṇṇannaṁ pārisuddhiuposathaṁ kātuṁ. Mayañcamhā dve janā. Kathaṁ nu kho amhehi uposatho kātabbo”ti? Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ. “Anujānāmi, bhikkhave, dvinnaṁ pārisuddhiuposathaṁ kātuṁ. Evañca pana, bhikkhave, kātabbo. Therena bhikkhunā ekaṁsaṁ uttarāsaṅgaṁ karitvā ukkuṭikaṁ nisīditvā añjaliṁ paggahetvā navo bhikkhu evamassa vacanīyo— ‘parisuddho ahaṁ, āvuso; parisuddhoti maṁ dhārehi. Parisuddho ahaṁ, āvuso; parisuddhoti maṁ dhārehi. Parisuddho ahaṁ, āvuso; parisuddhoti maṁ dhārehī’ti. Navakena bhikkhunā ekaṁsaṁ uttarāsaṅgaṁ karitvā ukkuṭikaṁ nisīditvā añjaliṁ paggahetvā thero bhikkhu evamassa vacanīyo— ‘parisuddho ahaṁ, bhante; parisuddhoti maṁ dhāretha. Parisuddho ahaṁ, bhante; parisuddhoti maṁ dhāretha. Parisuddho ahaṁ, bhante; parisuddhoti maṁ dhārethā’”ti.