มหาวรรค ภาค ๑
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๔ · หน้า ๓๔๖
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Idha pana, bhikkhave, aññatarasmiṁ āvāse tadahu pavāraṇāya rājantarāyo hoti …pe… corantarāyo hoti … agyantarāyo hoti … udakantarāyo hoti … manussantarāyo hoti … amanussantarāyo hoti … vāḷantarāyo hoti … sarīsapantarāyo hoti … jīvitantarāyo hoti … brahmacariyantarāyo hoti. Tatra ce bhikkhūnaṁ evaṁ hoti— ‘ayaṁ kho brahmacariyantarāyo. Sace saṅgho tevācikaṁ pavāressati, appavāritova saṅgho bhavissati, athāyaṁ brahmacariyantarāyo bhavissatī’ti, byattena bhikkhunā paṭibalena saṅgho ñāpetabbo— ‘Suṇātu me, bhante, saṅgho. Ayaṁ brahmacariyantarāyo. Sace saṅgho tevācikaṁ pavāressati, appavāritova saṅgho bhavissati, athāyaṁ brahmacariyantarāyo bhavissati. Yadi saṅghassa pattakallaṁ, saṅgho dvevācikaṁ, ekavācikaṁ, samānavassikaṁ pavāreyyā’”ti.

22. Pavāraṇāṭhapana

Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū sāpattikā pavārenti. Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ. “Na, bhikkhave, sāpattikena pavāretabbaṁ. Yo pavāreyya, āpatti dukkaṭassa. Anujānāmi, bhikkhave, yo sāpattiko pavāreti, tassa okāsaṁ kārāpetvā āpattiyā codetun”ti.

หัวข้อ (สรุปโดย AI) ย่นย่อคำปวารณาเมื่อมีภัยหรือเวลาจำกัด และอันตราย ๑๐ ประการ
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า
เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้