Atha kho bhikkhūnaṁ etadahosi— “kati nu kho pavāraṇakammānī”ti? Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ. “Cattārimāni, bhikkhave, pavāraṇakammāni— adhammena vaggaṁ pavāraṇakammaṁ, adhammena samaggaṁ pavāraṇakammaṁ, dhammena vaggaṁ pavāraṇakammaṁ, dhammena samaggaṁ pavāraṇakammaṁ. Tatra, bhikkhave, yadidaṁ adhammena vaggaṁ pavāraṇakammaṁ, na, bhikkhave, evarūpaṁ pavāraṇakammaṁ kātabbaṁ; na ca mayā evarūpaṁ pavāraṇakammaṁ anuññātaṁ. Tatra, bhikkhave, yadidaṁ adhammena samaggaṁ pavāraṇakammaṁ, na, bhikkhave, evarūpaṁ pavāraṇakammaṁ kātabbaṁ; na ca mayā evarūpaṁ pavāraṇakammaṁ anuññātaṁ. Tatra, bhikkhave, yadidaṁ dhammena vaggaṁ pavāraṇakammaṁ, na, bhikkhave, evarūpaṁ pavāraṇakammaṁ kātabbaṁ; na ca mayā evarūpaṁ pavāraṇakammaṁ anuññātaṁ. Tatra, bhikkhave, yadidaṁ dhammena samaggaṁ pavāraṇakammaṁ, evarūpaṁ, bhikkhave, pavāraṇakammaṁ kātabbaṁ; evarūpañca mayā pavāraṇakammaṁ anuññātaṁ. Tasmātiha, bhikkhave, evarūpaṁ pavāraṇakammaṁ karissāma yadidaṁ dhammena samagganti, evañhi vo, bhikkhave, sikkhitabban”ti.

3. Pavāraṇādānānujānana