Assosuṁ kho bhikkhū tesaṁ manussānaṁ ujjhāyantānaṁ khiyyantānaṁ vipācentānaṁ. Ye te bhikkhū appicchā …pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti— “kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū vassaṁ upagantvā antarāvassaṁ cārikaṁ carissantī”ti? Atha kho te bhikkhū bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ …pe… atha kho bhagavā etasmiṁ nidāne etasmiṁ pakaraṇe dhammiṁ kathaṁ katvā bhikkhū āmantesi— “na, bhikkhave, vassaṁ upagantvā purimaṁ vā temāsaṁ pacchimaṁ vā temāsaṁ avasitvā cārikā pakkamitabbā. Yo pakkameyya, āpatti dukkaṭassā”ti. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū na icchanti vassaṁ upagantuṁ. Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ. “Na, bhikkhave, vassaṁ na upagantabbaṁ. Yo na upagaccheyya, āpatti dukkaṭassā”ti. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū tadahu vassūpanāyikāya vassaṁ anupagantukāmā sañcicca āvāsaṁ atikkamanti. Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ. “Na, bhikkhave, tadahu vassūpanāyikāya vassaṁ anupagantukāmena sañcicca āvāso atikkamitabbo. Yo atikkameyya, āpatti dukkaṭassā”ti. Tena kho pana samayena rājā māgadho seniyo bimbisāro vassaṁ ukkaḍḍhitukāmo bhikkhūnaṁ santike dūtaṁ pāhesi— “yadi panāyyā āgame juṇhe vassaṁ upagaccheyyun”ti. Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ. “Anujānāmi, bhikkhave, rājūnaṁ anuvattitun”ti.

3. Sattāhakaraṇīyānujānana