Tena kho pana samayena aññataro paṇḍako bhikkhūsu pabbajito hoti. So dahare dahare bhikkhū upasaṅkamitvā evaṁ vadeti— “etha, maṁ āyasmanto dūsethā”ti. Bhikkhū apasādenti— “nassa, paṇḍaka, vinassa, paṇḍaka, ko tayā attho”ti. So bhikkhūhi apasādito mahante mahante moḷigalle sāmaṇere upasaṅkamitvā evaṁ vadeti— “etha, maṁ āvuso dūsethā”ti. Sāmaṇerā apasādenti— “nassa, paṇḍaka, vinassa, paṇḍaka, ko tayā attho”ti. So sāmaṇerehi apasādito hatthibhaṇḍe assabhaṇḍe upasaṅkamitvā evaṁ vadeti— “etha, maṁ āvuso dūsethā”ti. Hatthibhaṇḍā assabhaṇḍā dūsesuṁ. Te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti— “paṇḍakā ime samaṇā sakyaputtiyā. Yepi imesaṁ na paṇḍakā, tepi ime paṇḍake dūsenti. Evaṁ ime sabbeva abrahmacārino”ti. Assosuṁ kho bhikkhū tesaṁ hatthibhaṇḍānaṁ assabhaṇḍānaṁ ujjhāyantānaṁ khiyyantānaṁ vipācentānaṁ. Atha kho te bhikkhū bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ. “Paṇḍako, bhikkhave, anupasampanno na upasampādetabbo, upasampanno nāsetabbo”ti.
48. Theyyasaṁvāsakavatthu