Tena kho pana samayena kosalesu janapade aññatarasmiṁ āvāse tadahu pavāraṇāya mahābhikkhusaṅgho sannipatito hoti, parittañca anovassikaṁ hoti, mahā ca megho uggato hoti. Atha kho tesaṁ bhikkhūnaṁ etadahosi— “ayaṁ kho mahābhikkhusaṅgho sannipatito, parittañca anovassikaṁ, mahā ca megho uggato. Sace saṅgho tevācikaṁ pavāressati, appavāritova saṅgho bhavissati, athāyaṁ megho pavassissati. Kathaṁ nu kho amhehi paṭipajjitabban”ti? Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ. “Idha pana, bhikkhave, aññatarasmiṁ āvāse tadahu pavāraṇāya mahābhikkhusaṅgho sannipatito hoti, parittañca anovassikaṁ hoti, mahā ca megho uggato hoti. Tatra ce bhikkhūnaṁ evaṁ hoti— ‘ayaṁ kho mahābhikkhusaṅgho sannipatito, parittañca anovassikaṁ, mahā ca megho uggato. Sace saṅgho tevācikaṁ pavāressati, appavāritova saṅgho bhavissati, athāyaṁ megho pavassissatī’ti. Byattena bhikkhunā paṭibalena saṅgho ñāpetabbo— ‘Suṇātu me, bhante, saṅgho. Ayaṁ mahābhikkhusaṅgho sannipatito, parittañca anovassikaṁ, mahā ca megho uggato. Sace saṅgho tevācikaṁ pavāressati, appavāritova saṅgho bhavissati, athāyaṁ megho pavassissati. Yadi saṅghassa pattakallaṁ, saṅgho dvevācikaṁ, ekavācikaṁ, samānavassikaṁ pavāreyyā’ti.