พระผู้มีภาคะ สยัมภู นามว่าสตรังสี ผู้ไม่พ่าย

แพ้อะไร ๆ ออกจากที่สงัดแล้ว ออกโคจรบิณฑบาต

เราถือผลไม้อยู่ ได้เห็นแล้วจึงเข้าไปหาพระนราสภ

เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัส ได้ถวายผลตาล ใน

กัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายผลไม้ใดในกาล

นั้น ด้วยการถวายผลไม้นั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้

เป็นผลแห่งการถวายผลไม้. เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว

ฯ ล ฯ คำสอนของพระพุทธเจ้าเรากระทำสำเร็จแล้ว

ดังนี้.

ก็พระเถระบรรลุพระอรหัตแล้ว นับถือคำที่เทวดากล่าวแล้ว ได้ กล่าวคาถานั้นแหละ โดยเปล่งเป็นอุทาน. คาถานั้นแหละ ได้เป็นการพยากรณ์ พระอรหัตผลของพระเถระนั้น ฉะนี้แล.

จบอรรถกถาสิงคาลปิตาเถรคาถา

๙. กุฬเถรคาถา

ว่าด้วยคาถาของพระกุฬเถระ

[๑๕๖] ได้ยินว่า พระกุฬเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้ อย่างนี้ว่า

พวกคนไขน้ำก็ไขน้ำไป ช่างศรก็ดัดลูกศร

พวกช่างถากก็ถากไม้ พวกบัณฑิตผู้มีวัตรอันงาม

ก็ฝึกฝนตน.