ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มมร. · เล่ม ๕๐ · หน้า ๓๔๒ · ข้อ 205
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ผักกาดของพระพุทธเจ้า แม้นิพพานแล้วก็ดี เมื่อจิต

อันเลื่อมใสของผู้นั้นเสมอกัน บุญก็มีผลมากเสมอกัน

เพราะฉะนั้น ท่านจงทำสถูปบูชาพระธาตุ ของพระชิน

เจ้าเถิด ข้าพระองค์ได้ฟังวาจาของท่านพระสาคระแล้ว

ได้ทำพุทธสถูป ข้าพระองค์บำรุงพระสถูป อันอุดม

ของพระมุนีอยู่ ๕ ปี ข้าแต่พระองค์ผู้จอมประชา

เชษฐบุรุษของโลก ประเสริฐกว่านระ ด้วยกรรมนั้น

ข้าพระองค์เสวยสมบัติแล้ว ได้บรรลุพระอรหัต ในกัป

ที่ ๗๐๐ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๔

พระองค์ มีพระนามว่า ภูริปัญญา สมบูรณ์แล้ว

ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก ข้าพระองค์เผากิเลส

ทั้งหลายแล้ว ฯลฯ คำสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพระ-

องค์กระทำสำเร็จแล้ว ดังนี้.

ก็ครั้นท่านบรรลุพระอรหัตแล้ว ยับยั้งอยู่ด้วยวิมุตติสุข วันหนึ่งถูก ท่านพระธรรมภัณฑาคาริก เชื้อเชิญว่า ดูก่อนอาวุโส ท่านจงแสดงธรรมแก่ เรา ดังนี้ เพื่อจะทดสอบปฏิภาณ (ของท่าน) เพราะเหตุที่ท่านได้อบรมมา เป็นเวลานาน จึงได้กล่าวคาถานี้แหละ ความว่า

ความโศกทั้งหลาย ย่อมไม่มีแก่ภิกษุผู้มีจิตมั่น

ไม่ประมาท เป็นมุนีศึกษาอยู่ในคลองแห่งโมไนย ผู้

คงที่ ผู้สงบระงับ มีสติทุกเมื่อ ดังนี้.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้