มันมือเสือ และมันนกมาไว้ เรานำเอาผลพุทรา ไม่

รกฟ้า ผลมะตูม มาจัดแจงไว้ พระผู้มีพระภาคเจ้า

ทรงพระนามว่า ปทุมุตตระ ทรงรู้แจ้งโลก สมควร-

รับเครื่องบูชา ทรงทราบความดำริของเราแล้ว เสด็จมา

สู่สำนักเรา เราได้เห็นพระองค์ผู้มหานาค ประเสริฐ

กว่าเทวดาเป็นนราสภ เสด็จมาแล้ว จึงหยิบเอามันมือ

เสือมาใส่ลงในบาตร ในกาลนั้น พระสัพพัญญูมหา-

วีรเจ้า จะทรงยังเราให้ยินดีจึงเสวย ครั้นเสวยเสร็จแล้ว

ได้ตรัสพระคาถานี้ว่า ท่านยังจิตให้เลื่อมใสแล้ว ได้

ถวายมันมือเสือแก่เรา ท่านจะไม่เข้าถึงทุคติตลอด-

แสนกัป ภพที่สุดย่อมเป็นไปแก่เรา เราถอนภพขึ้นได้

หมดแล้ว เราทรงกายที่สุดไว้ในศาสนาของพระสัมมา-

สัมพุทธเจ้าในกัปที่ ๕๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้เป็น

พระเจ้าจักรพรรดิ พระนามว่า สุเมขลิยะ สมบูรณ์

ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก. เราเผากิเลสทั้งหลาย

แล้ว ฯ ล ฯ คำสอนของพระพุทธเจ้า เราทำสำเร็จแล้ว

ดังนี้.

ก็ครั้นท่านสำเร็จพระอรหัตแล้ว เมื่อจะเปล่งอุทาน ด้วยกำลังแห่ง ปิติอันบังเกิดแล้ว ด้วยการเสวยวิมุตติสุข จึงได้กล่าวคาถาว่า

เราบวชแล้วด้วยศรัทธา เราทำกุฎีไว้ในป่า เรา

เป็นผู้ไม่ประมาท มีความเพียร มีสติสัมปชัญญะ

ดังนี้.