นั่งบนอาสนะที่ลาดด้วยหญ้า เราเอาดอกอ้อมาผูกเป็น

พัด แล้วน้อมถวายแด่พระพุทธเจ้า ผู้เป็นจอมประชา

ผู้คงที่ พระสัพพัญญูผู้เป็นนายกของโลก ทรงรับพัด

แล้ว ทรงทราบความดำริของเรา ได้ตรัสพระคาถานี้

ว่า กายของเราดับแล้ว ความเร่าร้อนไม่มี ฉันใด

จิตของท่านจงหลุดพ้นจากกองไฟ ๓ กอง ฉันนั้น

เทวดาบางเหล่าที่อาศัยต้นไม้อยู่ มาประชุมกันทั้งหมด

ด้วยหวังว่า จักได้ฟังพระพุทธพจน์ อันยังทายกให้

ยินดี พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับนั่ง ณ ที่นั้น แวดล้อม

ด้วยหมู่เทวดา เมื่อจะทรงยังทายกให้รื่นเริง จึงได้

ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า ด้วยการถวายพัดนี้ และด้วย

การตั้งจิตไว้ ผู้นี้จักได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระ-

นามว่า สุพพตะ ด้วยกรรมที่เหลือนั้น อันกุศลมูล

ตักเตือนแล้ว จักได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนาม

ว่า " มาลุตะ " ด้วยการถวายพัดนี้ และด้วยการนับถือ

อันไพบูลย์ ผู้นี้จักไม่เข้าถึงทุคติตลอดแสนกัป ในกัป

ที่สามหมื่น จักเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๓๘ พระองค์

มีพระนามว่า สุพพตะ ในกัปที่สองหมื่นเก้าพัน

จักได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ พระนามว่า มาลุตะ

อีก ๘ ครั้ง. เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ฯ ล ฯ คำสอน

ของพระพุทธเจ้าเรากระทำสำเร็จแล้ว ดังนี้.