อากาศ ไม่ทรงครั่นคร้าม ไม่ทรงสะดุ้งกลัว ดังพระ

ยาไกรสรราชสีห์ ทรงประกาศแสงสว่างแห่งพระญาณ

ทรงย่ำยีพวกเดียรถีย์ ทรงช่วยเหลือสัตวโลกนี้ ทรง

ตัดความสงสัยทั้งปวง ไม่ทรงหวาดหวั่น ดังพระยา-

เนื้อ จึงถือเอาฝ้าเปลือกไม้กรอง ลาดลง ณ ที่ใกล้

พระบาท หยิบเอากลัมพักมา ชโลมทาพระตถาคต

ครั้นชโลมทาพระสัมพุทธเจ้าแล้ว ได้ชมเชยพระองค์

ผู้เป็นนายกของโลกว่า ข้าแต่พระมหามุนี พระองค์

ข้ามพ้นโอฆะแล้ว ทรงยังโลกนี้ให้ข้ามพ้น โชติช่วง

ด้วยแสงสว่างแห่งพระญาณ ทรงมีพระญาณประเสริฐ

สุด ทรงประกาศธรรมจักร ทรงย่ำยีเดียรถีย์อื่น ทรง

เป็นผู้กล้าหาญ ทรงชนะสงครามแล้ว ยังแผ่นดินให้

หวั่นไหว คลื่นในมหาสมุทร ย่อมแตกในที่สุดฝั่ง

ฉันใด ทิฏฐิ ทั้งปวงย่อมแตกทำลายในเพราะพระญาณ

ของพระองค์ฉันนั้น ข่ายตาเล็ก ๆ ที่เขาเหวี่ยงลงไป

ในสระแล้ว สัตว์ทั้งหลายที่อยู่ภายในข่าย เป็นผู้ถูก

บีบคั้นในขณะนั้น ฉันใด ข้าแต่พระองค์ผู้นิรทุกข์

พวกเดียรถีย์ ในโลกผู้หลงงมงาย ไม่อาศัยสัจจะ ย่อม

เป็นไปในภายในพระญาณ อันประเสริฐของพระองค์

ฉันนั้น พระองค์เท่านั้นเป็นที่พึ่งของผู้ที่ว่ายอยู่ ใน

ห้วงน้ำ เป็นนาถะของผู้ไม่มีเผ่าพันธุ์ เป็นสรณะของ

ผู้ที่ตั้งอยู่ในภัย เป็นผู้นำหน้าของผู้ต้องการความพ้น