ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มมร. · เล่ม ๕๑ · หน้า ๑๒๒ · ข้อ 281
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

และด้วยความตั้งเจตนาไว้ เราละร่างมนุษย์แล้ว ได้

เข้าถึงสวรรค์ชั้นดุสิต จุติจากดุสิตแล้ว ไปเกิดใน

ครรภ์ของมารดา ในครรภ์ที่เราอยู่ ไม่มีความบกพร่อง

ด้วยโภคทรัพย์แก่เราเลย เมื่อเรายังอยู่ในครรภ์ของ

มารดา ข้าว น้ำ โภชนาหารเกิดตามความปรารถนา

แก่มารดาของเราตามใจชอบ เราออกบวชเป็นบรรพชิต

แต่อายุ ๕ ขวบ เมื่อปลงผมเสร็จเราก็ได้บรรลุพระ-

อรหัต เราค้นหาบุรพกรรมอยู่ ก็มิได้เห็นโดยกัปที่

ใกล้ ๆ (แต่) เราระลึกถึงกรรมของเราได้ถึง ๓๐,๐๐๐

กัป ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นบุรุษอาชาไนย ข้าพระองค์

ขอนอบน้อมแด่พระองค์ ข้าพระองค์อาศัยคำสอนของ

พระองค์ จึงได้บรรลุบทอันไม่หวั่นไหว ในกัปที่

๓๐,๐๐๐ เราบูชาพระสัมพุทธเจ้าพระองค์ใด ด้วยการ

บูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชา

พระพุทธเจ้า. เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ฯ ล ฯ คำสอน

ของพระพุทธเจ้า เรากระทำสำเร็จแล้ว ดังนี้.

ก็พระเถระครั้นบรรลุพระอรหัตแล้ว เมื่อจะพยากรณ์พระอรหัตผล ก็ได้กล่าวคาถาเหล่านี้แหละ ฉะนี้แล.

จบอรรถกถาวัลลิยเถรคาถา*

* ในอปทานเรียกชื่อว่า จันทนมาลิยเถรคาถา

หัวข้อ (สรุปโดย AI) พระวัลลิยเถระ: จากดาบสผู้ถวายอาสนะหนังเสือ สู่ภิกษุปัญญาอ่อนที่ได้กัลยาณมิตรช่วยให้บรรลุอรหัต
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า
เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้