ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มมร. · เล่ม ๕๑ · หน้า ๒๙๘ · ข้อ 317
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ให้ทราบไซร้ รัฐของเราจักแหลกลาญ ไม่เกิน

วันที่ ๗ พระราชาทั้งหลาย คือ สุเมขละ ๑

โกสิยะ ๑ สิคควะ ๑ สัตตกะ ๑ พร้อมด้วยเสนา

ตกทุกข์ได้ยาก เพราะล่วงเกินฤาษีทั้งหลาย เมื่อใด

ฤาษีทั้งหลายผู้สำรวมแล้ว ผู้ประพฤติพรหมจรรย์

โกรธ เมื่อนั้น ฤาษีเหล่านั้น จะบันดาลให้ (โลกนี้)

พร้อมทั้งเทวโลกทั้งสาครและบรรพต ให้พินาศไปได้

ข้าพเจ้าจึงประชุมราชบุรุษทั้งหลายในที่ประมาณสาม

พันโยชน์ เข้าไปหาพระสยัมภู เพื่อต้องการแสดง

โทษผิด ทุกคนมีผ้าเปียก และศีรษะเปียกน้ำเหมือน

กันหมด กระทำอัญชลี หมอบแทบบาทพุทธเจ้า

แล้วได้กล่าวคำวิงวอนนี้ว่า ข้าแต่มหาวีระ ขอท่าน

โปรดประทานอภัยโทษแก่ชนที่ร้องขอ ขอพระ-

มหาวีระบรรเทาความเร่าร้อน และอย่าให้รัฐ

ของพวกข้าพเจ้าพินาศเลย มวลสัตว์พร้อมทั้งเทวดา

และมนุษย์ พร้อมทั้งอสูรเผ่าทานพ พร้อมด้วย

รากษส พึงพากันเอาค้อนเหล็กมาตีศีรษะของ

ข้าพเจ้าอยู่ทุกเมื่อ ความโกรธจะไม่เกิดขึ้นในพระ

พุทธเจ้า เหมือนไฟสถิตอยู่ในน้ำไม่ได้ เหมือนพืช

ไม่งอกบนหิน เหมือนกิมิชาติ ดำรงชีวิตอยู่ในยา

ขนานวิเศษไม่ได้ฉะนั้น พระพุทธเจ้าทั้งหลายไม่

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้