เราปักเสา ๔ เสา ทำปะรำอย่างเรียบร้อย แล้วเอา

ดอกรังมุงเหนือพระพุทธเจ้า เราทรงปะรำซึ่งมุงด้วย

ดอกรังไว้ ๗ วัน ยังจิตให้เลื่อมใสในกรรมนั้น ได้

ถวายบังคมพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด สมัยนั้น พระ

ผู้มีพระภาคเจ้าผู้อุดมบุรุษ เสด็จออกจากสมาธิ

ประทับนั่ง ทอดพระเนตรดูเพียงชั่วแอก สาวกของ

พระศาสดา พระนามว่า ปิยทัสสี ชื่อว่าวรุณะ กับ

พระอรหันตขีณาสพแสนองค์ ได้มาเฝ้าพระศาสดา

ผู้นำชั้นพิเศษ ส่วนพระผู้มีพระภาคเจ้า ผู้พิชิตมาร

ทรงพระนามว่า ปิยทัสสี เชษฐบุรุษของโลก ประเสริฐ

กว่านรชน ประทับนั่งในท่ามกลางภิกษุสงฆ์แล้ว

ได้ทรงกระทำการแย้มพระสรวลให้ปรากฏ พระ-

อนุรุทธเถระผู้อุปัฏฐาก ของพระศาสดาทรงพระนาม

ว่า ปิยทัสสี ห่มจีวรเฉวียงบ่าข้างหนึ่งแล้ว ได้ทูลถาม

พระมหามุนีว่า ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า อะไรเล่า

หนอ เป็นเหตุให้พระศาสดาทรงแย้มพระสรวลให้

ปรากฏ เพราะมีเหตุ พระศาสดาจึงทรงแย้มพระสรวล

ให้ปรากฏ.

พระศาสดาตรัสว่า มาณพใดธารปะรำที่มุงด้วย

ดอกไม้ให้ตลอด ๗ วัน เรานึกถึงกรรมของมาณพนั้น

จึงได้ทำการยิ้มแย้มให้ปรากฏ เราไม่พิจารณาเห็น

ช่องทางที่ไม่ควรที่บุญจะไม่ให้ผล ช่องทางที่ควรใน

เทวโลก หรือมนุษยโลก ย่อมไม่ระงับไปเลย เขาผู้