ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มมร. · เล่ม ๕๑ · หน้า ๒๖๗ · ข้อ 313
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ครั้งนั้น ข้าพเจ้ายึดอาศัยป่าหิมพานต์ สอนมนต์

ศิษย์ของข้าพเจ้า จำนวน ๕๔,๐๐๐ คน ได้อุปัฏฐาก

ข้าพเจ้า เขาเหล่านั้นทั้งหมดได้สำเร็จ จบพระเวทถึง

บารมี มีองค์ ๖ ควรจะบรรลุด้วยวิชาของตน จึงพา

กันอยู่ในป่าหิมพานต์ เทพบุตรผู้มียศมาก จุติจากหมู่

เทวดาชั้นดุสิต มีสติมีสัมปชัญญะ เกิดในท้องของ

มารดา เมื่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเสด็จอุบัติขึ้นมา

หมื่นโลกธาตุหวั่นไหว คนตาบอดได้ดวงตา ในเมื่อ

พระผู้เป็นนายกโลกเสด็จอุบัติขึ้น ผืนแผ่นดินนี้ทั้งผืน

หวั่นไหวไปทั่วทุกอาการ มหาชนได้สดับเสียงกึกก้อง

หวาดกลัว มวลชนหลั่งมาชุมนุมกันยังสำนักของ

ข้าพเจ้า (ถามว่า) พสุธานี้ไหว จักมีผลอย่างไร ?

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าได้บอกพวกเขาว่า สูเจ้าทั้งหลายอย่า

พากันนอน สูเจ้าทั้งหลายจะไม่มีภัย สูเจ้าแม้ทุกคน

จะประเสริฐ นี้เป็นการเกิดขึ้นที่อำนวยความสวัสดี

พสุธานี้ไหวต้องด้วยเหตุ ๘ ประการ นิมิตอย่างนั้น

แสดงให้เห็น จะมีแสงสว่างที่ไพบูลย์มาก พระพุทธ-

เจ้าผู้ประเสริฐสุด ผู้มีพุทธจักษุ จักเสด็จอุบัติขึ้นแน่

ไม่ต้องสงสัย พระองค์จะตรัสบอกศีล ๕ ให้ชุมนุมชน

เข้าใจ เขาเหล่านั้นได้ยินศีล ๕ และการเกิดขึ้นแห่ง

พระพุทธเจ้าที่หาได้ยาก เกิดความตื่นเต้นดีใจ ได้พา

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้