โคตมีภิกษุณี พระมาตุจฉาของพระชินพุทธเจ้า อยู่ใน

สำนักนางภิกษุณีในพระบุรีอันรื่นรมย์นั้น พร้อมด้วย

ภิกษุ ๕๐๐ รูป ซึงพ้นจากกิเลสแล้ว พระมหาปชา-

บดีโคตมีนั้น อยู่ในที่สงัดตรึกนึกคิดอย่างนี้ว่า การ

ปรินิพพานของพระพุทธเจ้าก็ดี ของพระอัครสาวกก็ดี

ของพระราหุล พระอานนท์ และพระนันทะก็ดี เรา

จะไม่ได้เห็น จำเราที่พระโลกนาถผู้แสวงหาคุณอัน

ใหญ่ ทรงอนุญาตแล้ว พึงปลงอายุสังขารแล้วนิพพาน

ก่อนการปรินิพพานของพระพุทธเจ้าหรือคู่พระอัคร-

สาวก พระมหากัสสป พระนันทะ พระอานนท์ และ

พระราหุล พระภิกษุณีทั้ง ๕๐๐ รูป ก็ได้ตรึกอย่างนั้น

เหมือนกัน แม้พระเขมาภิกษุณีเป็นต้น ก็ได้ตรึก

เช่นนี้เหมือนกัน ครั้งนั้น เกิดแผ่นดินไหว กลอง

ทิพย์ บันลือลั่นขึ้นเอง ทวยเทพที่สิงอยู่ในสำนัก

ภิกษุณี ถูกความโศกบีบคั้น พร่ำเพ้ออยู่อย่างน่าสงสาร

หลังน้ำตาแล้วในที่นั้น ภิกษุณีทุก ๆ รูป พร้อมด้วย

ทวยเทพเหล่านั้นเข้าไปหาพระมหาโคตมีภิกษุณี ซบ

ศีรษะแทบพระบาทแล้วกล่าวว่า ข้าแต่พระแม่เจ้า

พวกเราถูกหยดน้ำคือวิมุตติรดแล้วในสำนักพระภิกษุณี

นั้นมาด้วยกัน อยู่ในที่ลับ แผ่นดินนั้นก็ไหวหวั่นสั่น

สะเทือน กลองทิพย์ ก็บันลือลั่นขึ้นเอง และเราได้ยิน

เสียงคร่ำครวญ ข้าแต่พระโคตมีจะต้องมีเหตุอะไรเกิด

ขึ้นแน่ ครั้งนั้น พระมหาปชาบดีโคตมีภิกษุณีได้ตรัส