ข้าพเจ้าเป็นหญิงแบกหม้อน้ำ กลัวเจ้านายลงโทษ

กลัววาจาและโทสะเจ้านายคุกคาม จึงลงตักน้ำเป็น

ประจำ แม้แต่หน้าหนาว.

ท่านพราหมณ์ ท่านกลัวอะไร จึงลงอาบน้ำทุก

เมื่อ ท่านมีตัวสั่นเทา ประสบความหนาวเย็นอย่างหนัก พราหมณ์ตอบว่า

ดูก่อนแม่ปุณณิกาผู้เจริญ เจ้ารู้ว่าเรากำลังทำกุศล-

กรรม อันปิดเสียซึ่งบาปกรรม ยังจะสอบถามอยู่หรือ

หนอ ผู้ใดไม่ว่าแก่หรือหนุ่ม ประกอบกรรมที่เป็นบาป

แต่ผู้นั้น ก็จะหลุดพ้นจากบาปกรรมได้ เพราะการ

อาบน้ำ.

ข้าพเจ้ากล่าวว่า

ใครหนอ ช่างไม่รู้ มาบอกแก่ท่าน ซึ่งก็ไม่รู้ว่า

คนจะหลุดพ้นจากบาปกรรมได้ เพราะการอาบน้ำ

พวกกบ เต่า งู จระเข้ และสัตว์อื่นใดที่สัญจรอยู่

ในน้ำ ทั้งหมด ก็คงจะพากันไปสวรรค์แน่แท้.