ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค
ฉบับ มมร. · เล่ม ๖๘ · หน้า ๕๖๒ · ข้อ 91
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

การเสด็จดำเนินของพระโพธิสัตว์นั้นได้เป็นความจริงแท้แน่นอน ด้วย

ความเป็นบุพนิมิตแห่งการบรรลุธรรมวิเศษเหล่านี้นั่นแล. ด้วยเหตุ

นั่น พระโบราณาจารย์จึงกล่าวไว้ว่า

มุหุตฺตชาโตว ควมฺปตี ยถา

สเมหิ ปาเทหิ ผุสี วสุนฺธรํ,

โส วิกฺกมิ สตฺต ปาทานิ โคตโม

เสตญฺจ ฉตฺตํ อนุธารยุํ มรู.

คนฺตฺวาน โส สตฺต ปทานิ โคตโม

ทิสา วิโลเกสิ สมา สมนฺตโต,

อฏฺงฺคุเปตํ คิรมพฺภุทีรยิ

สีโห ยถา ปพฺพตมุทฺธนิฏฺิโต.

พระควัมบดีประสูติได้ครู่เดียวเท่านั้น ทรง

สัมผัสแผ่นดินด้วยพระบาทเสมอกัน, พระโพธิ-

สัตว์เหล่ากอแต่งพระโคดมนั้น ทรงย่างพระบาท

๗ ก้าว และเหล่าเทพเจ้าพากันกั้นเศวตรฉัตร.

พระโคดมนั้นเสด็จดำเนินไป ๗ ก้าว ทรง

เหลียวแลดูทิศอย่างสม่ำเสมอโดยรอบ, ทรงเปล่ง

พระวาจาประกอบด้วยองค์ ๘ ดุจสีหะยืนอยู่บน

ยอดเขาบันลือสีหนาท ฉะนั้น.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้