Atha kho subrahmā paccekabrahmā dvisahassakkhattuṁ attānaṁ abhinimminitvā taṁ brahmānaṁ etadavoca: “passasi me no tvaṁ, mārisa, evarūpaṁ iddhānubhāvan”ti? “Passāmi kho tyāhaṁ, mārisa, evarūpaṁ iddhānubhāvan”ti. “Tayā ca kho, mārisa, mayā ca sveva bhagavā mahiddhikataro ceva mahānubhāvataro ca. Gaccheyyāsi tvaṁ, mārisa, tassa bhagavato upaṭṭhānaṁ arahato sammāsambuddhassā”ti? Atha kho so brahmā subrahmānaṁ paccekabrahmānaṁ gāthāya ajjhabhāsi: “Tayo supaṇṇā caturo ca haṁsā, Byagghīnisā pañcasatā ca jhāyino; Tayidaṁ vimānaṁ jalate ca brahme, Obhāsayaṁ uttarassaṁ disāyan”ti. “Kiñcāpi te taṁ jalate vimānaṁ, Obhāsayaṁ uttarassaṁ disāyaṁ; Rūpe raṇaṁ disvā sadā pavedhitaṁ, Tasmā na rūpe ramatī sumedho”ti. Atha kho subrahmā ca paccekabrahmā suddhāvāso ca paccekabrahmā taṁ brahmānaṁ saṁvejetvā tatthevantaradhāyiṁsu. Agamāsi ca kho so brahmā aparena samayena bhagavato upaṭṭhānaṁ arahato sammāsambuddhassāti.

1. Paṭhamavagga

Kokālikasutta