Evaṁ me sutaṁ— ekaṁ samayaṁ bhagavā vesāliyaṁ viharati mahāvane kūṭāgārasālāyaṁ. Atha kho cūḷakokanadā pajjunnassa dhītā abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇā kevalakappaṁ mahāvanaṁ obhāsetvā yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ aṭṭhāsi. Ekamantaṁ ṭhitā kho sā devatā cūḷakokanadā pajjunnassa dhītā bhagavato santike imā gāthāyo abhāsi: “Idhāgamā vijjupabhāsavaṇṇā, Kokanadā pajjunnassa dhītā; Buddhañca dhammañca namassamānā, Gāthācimā atthavatī abhāsi. Bahunāpi kho taṁ vibhajeyyaṁ, Pariyāyena tādiso dhammo; Saṅkhittamatthaṁ lapayissāmi, Yāvatā me manasā pariyattaṁ. Pāpaṁ na kayirā vacasā manasā, Kāyena vā kiñcana sabbaloke; Kāme pahāya satimā sampajāno, Dukkhaṁ na sevetha anatthasaṁhitan”ti. Satullapakāyikavaggo catuttho. Tassuddānaṁ Sabbhimaccharinā sādhu, na santujjhānasaññino; Saddhā samayo sakalikaṁ, ubho pajjunnadhītaroti.

5. Ādittavagga

Ādittasutta