“Daharā tvaṁ rūpavatī, ahañca daharo susu; Pañcaṅgikena turiyena, ehayyebhiramāmase”ti. Atha kho vijayāya bhikkhuniyā etadahosi: “ko nu khvāyaṁ manusso vā amanusso vā gāthaṁ bhāsatī”ti? Atha kho vijayāya bhikkhuniyā etadahosi: “māro kho ayaṁ pāpimā mama bhayaṁ chambhitattaṁ lomahaṁsaṁ uppādetukāmo samādhimhā cāvetukāmo gāthaṁ bhāsatī”ti. Atha kho vijayā bhikkhunī “māro ayaṁ pāpimā” iti viditvā māraṁ pāpimantaṁ gāthāhi paccabhāsi: “Rūpā saddā rasā gandhā, phoṭṭhabbā ca manoramā; Niyyātayāmi tuyheva, māra nāhaṁ tenatthikā. Iminā pūtikāyena, bhindanena pabhaṅgunā; Aṭṭīyāmi harāyāmi, kāmataṇhā samūhatā. Ye ca rūpūpagā sattā, ye ca arūpaṭṭhāyino; Yā ca santā samāpatti, sabbattha vihato tamo”ti. Atha kho māro pāpimā “jānāti maṁ vijayā bhikkhunī”ti dukkhī dummano tatthevantaradhāyīti.

1. Bhikkhunīvagga

Uppalavaṇṇāsutta