‘Anuṭṭhahaṁ avāyāmaṁ, sukhaṁ yatrādhigacchati; Susīma tattha gacchāhi, mañca tattheva pāpayā’ti. ‘Alasvassa anuṭṭhātā, na ca kiccāni kāraye; Sabbakāmasamiddhassa, taṁ me sakka varaṁ disā’ti. ‘Yatthālaso anuṭṭhātā, accantaṁ sukhamedhati; Susīma tattha gacchāhi, mañca tattheva pāpayā’ti. ‘Akammunā devaseṭṭha, sakka vindemu yaṁ sukhaṁ; Asokaṁ anupāyāsaṁ, taṁ me sakka varaṁ disā’ti. ‘Sace atthi akammena, koci kvaci na jīvati; Nibbānassa hi so maggo, susīma tattha gacchāhi; Mañca tattheva pāpayā’ti. So hi nāma, bhikkhave, sakko devānamindo sakaṁ puññaphalaṁ upajīvamāno devānaṁ tāvatiṁsānaṁ issariyādhipaccaṁ rajjaṁ kārento uṭṭhānavīriyassa vaṇṇavādī bhavissati. Idha kho taṁ, bhikkhave, sobhetha, yaṁ tumhe evaṁ svākkhāte dhammavinaye pabbajitā samānā uṭṭhaheyyātha ghaṭeyyātha vāyameyyātha appattassa pattiyā, anadhigatassa adhigamāya, asacchikatassa sacchikiriyāyā”ti.
1. Paṭhamavagga
Dhajaggasutta