ขุททกนิกาย ขุททกปาฐ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต
ฉบับ มมร. · เล่ม ๔๕ · หน้า ๒๙๘ · ข้อ 221
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ปัจจัยไม่ทำแล้ว ไม่ปรุงแต่งแล้ว มีอยู่ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ถ้าว่าธรรมชาติ อันไม่เกิดแล้ว ไม่เป็นแล้ว อันปัจจัยไม่ทำแล้ว ไม่ปรุงแต่งแล้ว จักไม่ได้มี แล้วไซร้ การสลัดออกซึ่งธรรมชาติที่เกิดแล้ว เป็นแล้ว อันปัจจัยทำแล้ว ปรุงแต่งแล้ว จะไม่พึงปรากฏในโลกนี้เลย ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็เพราะเหตุ ที่ธรรมชาติอันไม่เกิดแล้ว ไม่เป็นแล้ว อันปัจจัยไม่ทำแล้ว ไม่ปรุงแต่ง แล้วมีอยู่ ฉะนั้น การสลัดออกซึ่งธรรมชาติที่เกิดแล้ว เป็นแล้ว อันปัจจัยทำ แล้ว ปรุงแต่งแล้ว จึงปรากฏ.

พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนื้อความนี้แล้ว ในพระสูตรนั้น พระผู้มี- พระภาคเจ้าตรัสคาถาประพันธ์ดังนี้ว่า

ธรรมชาติอันเกิดแล้ว มีแล้ว เกิดขึ้น

พร้อมแล้ว อันปัจจัยทำแล้ว ปรุงแต่งแล้ว

ไม่ยั่งยืน ระคนแล้วด้วยชราและมรณะ

เป็นรังแห่งโรค ผุผัง มีอาหารและตัณหา

เป็นแดนเกิด ไม่ควรเพื่อยินดีธรรมชาติ

นั้น การสลัดออกซึ่งธรรมชาตินั้น เป็น

บทอันระงับ จะคาดคะเนเอาไม่ได้ ยั่งยืน

ไม่เกิด ไม่เกิดขึ้นพร้อม ไม่มีความโศก

ปราศจากธุลี ความดับแห่งทุกขธรรม

ทั้งหลาย คือ ความที่สังขารสงบระงับ

เป็นสุข.

เนื้อความแม้นี้พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสแล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้า ได้สดับมาแล้ว ฉะนี้แล.

จบอชาตสูตรที่ ๖

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้