ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มมร. · เล่ม ๕๐ · หน้า ๒๔๕ · ข้อ 180
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

จีวรผืนเดียว เฉวียงพระอังสา ประทับยืนเหลียวดูทิศ

น้อยทิศใหญ่อยู่ ณ ที่นั้นในกาลนั้น เราเข้าไปในที่อยู่

ได้เห็นพระผู้มีพระภาคเจ้าผู้เป็นนายกของโลก เรามี

จิตร่าเริงโสมนัสได้ปรบมือ เราประกอบการฟ้อน

การขับร้อง และดนตรีมีองค์ ๕ ถวายพระองค์ผู้โชติ-

ช่วงดังดวงอาทิตย์ ส่งแสงเรืองเหลืองดังทองคำ

เราเข้าถึงกำเนิดใด ๆ คือเป็นเทวดาหรือมนุษย์ ใน

กำเนิดใด ๆ ย่อมครอบงำสัตว์ทั้งปวง ยศอันไพบูลย์

มีแก่เรา ขอนอบน้อมแด่พระองค์ผู้เป็นบุรุษอาชาไนย

ขอนอบน้อมแด่พระองค์ผู้อุดมบุรุษ พระองค์ผู้เป็นมุนี

ทรงยังพระองค์ให้ยินดีแล้วทรงยังผู้อื่นให้ยินดีอีกด้วย

เรากำหนดใจ นั่งลงทำความร่าเริง มีวัตรอันดี บำรุง

พระสัมพุทธเจ้าแล้ว เข้าถึงชั้นดุสิต ในกัปที่ ๑,๖๐๐

แต่ภัทรกัปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิหลายพระองค์

มีพระนามเหมือนกันว่า ทวินวเอกจินติตะ ทรงสมบูรณ์

ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก. เราเผากิเลสทั้งหลาย

แล้ว ฯ ล ฯ คำสอนของพระพุทธเจ้า เรากระทำสำเร็จ

แล้ว ดังนี้.

ก็พระเถระครั้นบรรลุพระอรหัตแล้ว เมื่อจะเปล่งอุทาน ด้วยสามารถ แห่งการประกาศสมบัติ และการพ้นทุกข์ของตน จึงกล่าวคาถาว่า

เราพ้นดีแล้ว เราเป็นผู้พ้นดีแล้ว จากความค่อม

ทั้ง ๓ คือเราพ้นแล้วจากการเกี่ยวข้าว จากการไถนา

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้