ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มมร. · เล่ม ๕๐ · หน้า ๒๘๒ · ข้อ 191 192
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

๔. อุตติยเถรคาถา

ว่าด้วยคาถาของพระอุตติยเถระ

[๑๙๑] ได้ยินว่า พระอุตติยเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้ อย่างนี้ว่า

ฝนตกลงมา มีเสียงไพเราะดังเสียงเพลงขับ กุฎี

ของเรามุงดีแล้ว มีประตูหน้าต่างมิดชิดดี เราผู้เดียว

ไม่มีเพื่อนอยู่ในกุฎีนั้น ถ้าท่านปรารถนาจะตก ก็เชิญ

ตกลงมาเถิดฝน.

อรรถกถาอุตติยเถรคาถา

บทว่า อทุติโย ในคาถาที่พระอุตติยเถระกล่าวแล้ว ความว่า เราเป็นผู้ไม่มีสหาย คือ เว้นจากการคลุกคลีด้วยกิเลส และการคลุกคลีด้วยคณะ.

จบอรรถกถาอุตติยเถรคาถา

จบอรรถกถาคาถาของพระเถระทั้ง ๔

๕. อัญชนวนิยเถรคาถา

ว่าด้วยคาถาของพระอัญชนวนิยเถระ

[๑๙๒] ได้ยินว่า พระอัญชนวนิยเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้ อย่างนี้ว่า

เราเข้าไปสู่ป่าอัญชนวัน ทำตั่งให้เป็นกุฎีแล้ว

ได้บรรลุวิชชา ๓ เราได้กระทำคำสอนของพระพุทธ-

เจ้าเสร็จแล้ว.

หัวข้อ (สรุปโดย AI) เริ่มวรรคที่ ๖ - สี่สหายเถระ (โคธิกะ สุพาหุ วัลลิยะ อุตติยะ): โอรสเจ้ามัลละผู้เห็นยมกปาฏิหาริย์แล้วบวช พระเจ้าพิมพิสารลืมมุงกุฎีทำฝนไม่ตก
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า
เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้