ไม่มุ่งหวังลาภและสักการะเป็นต้น ตั้งอยู่ในหัวข้อธรรม คือวิมุตตายตนะ อย่างเดียวเท่านั้น แล้วกล่าว.

ด้วยเหตุนั้น ท่านจึงกล่าวว่า อุฬารปาโมชฺโช ซึ่งมีความว่า ผู้มี ความปราโมทย์อันโอฬาร อันเกิดแล้ว ด้วยสามารถแห่งความสุขในผลสมาบัติ

และด้วยสามารถแห่งความสุขในธรรม. สมดังคำที่ท่านกล่าวไว้ มีอาทิว่า

ดูก่อนอาวุโส ภิกษุย่อมแสดงธรรมตามที่ฟังมา

แล้ว ตามที่เรียนมาแล้ว แก่คนเหล่าอื่นโดยพิสดาร

ด้วยประการใด ๆ เธอย่อมได้ความแตกฉานในอรรถ

ในธรรมนั้น ย่อมได้ความปราโมทย์อันเขาไปประกอบ

แล้วด้วยธรรม ด้วยประการนั้น ๆ ดังนี้.

จบอรรถกถาอุกเขปตวัจฉเถรคาถา

๖. เมฆิยเถรคาถา

ว่าด้วยคาถาของพระเมฆิยเถระ

[๒๐๓] ได้ยินว่า พระเมฆิยะได้ภาษิตคาถานี้ไว้ อย่างนี้ว่า

พระมหาวีรเจ้า ผู้ถึงฝั่งแห่งธรรมทั้งปวง ได้

สั่งสอนเรา เราฟังธรรมของพระองค์แล้ว ยินดีอยู่ใน

สำนักของพระองค์ เราได้บรรลุวิชชา ๓ คำสอนของ

พระพุทธเจ้า เรากระทำเสร็จแล้ว.