[๗๓] ความเจริญย่อมมีแก่ภิกษุผู้ไม่มีทรัพย์ ไม่

มีเรือนทุกเมื่อ (คือ) ทรัพย์และข้าวเปลือก ย่อมไม่เข้า

ไปในฉาง ในหม้อและในกระเช้าของภิกษุเหล่านั้น

ภิกษุทั้งหลายเป็นผู้แสวงหาอาหารอันสำเร็จแล้ว มีวัตร

อันงาม เยียวยาอัตภาพให้เป็นไปด้วยบิณฑบาตนั้น

ข้อที่ ๒ ความเจริญย่อมมีแก่ภิกษุผู้ไม่มีทรัพย์ ไม่มี

เรือน (คือ) ภิกษุพึงบริโภคบิณฑบาต ที่ไม่มีโทษ

และกิเลสอะไร ๆ ย่อมไม่ประทุษร้าย ข้อที่ ๓ ความ

เจริญย่อมมีแก่ภิกษุผู้ไม่มีทรัพย์ ไม่มีเรือน (คือ) ภิกษุ

พึงบริโภคบิณฑบาตอันดับแล้ว และกิเลสอะไรย่อม

ไม่ประทุษร้าย ข้อที่ ๔ ความเจริญย่อมมีแก่ภิกษุผู้

ไม่มีทรัพย์ ไม่มีเรือน (คือ) ผู้หลุดพ้นแล้ว เที่ยวไปใน

แว่นแคว้น ไม่มีความข้อง ข้อที่ ๕ ความเจริญย่อม

มีแก่ภิกษุผู้ไม่มีทรัพย์ ไม่มีเรือน (คือ) เมื่อไฟไหม้

พระนครอยู่ อะไร ๆ สักหน่อยหนึ่งของภิกษุนั้นย่อม

ไม่ไหม้ ข้อที่ ๖ ความเจริญย่อมมี แก่ภิกษุผู้ไม่มี

ทรัพย์ ไม่มีเรือน (คือ) เมื่อโจรปล้นแว่นแคว้นอะไร ๆ

สักหน่อยหนึ่งของภิกษุนั้นก็ไม่หาย ข้อที่ ๗ ความ

เจริญย่อมมีแก่ภิกษุผู้ไม่มีทรัพย์ ไม่มีเรือน (คือ) ภิกษุ

ผู้มีวัตรงามถือบาตรและจีวร ไปสู่หนทางที่พวกโจร

รักษาหรือไปสู่หนทางที่มีอันตรายอื่น ๆ ย่อมไปได้