ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒
ฉบับ มมร. · เล่ม ๖๒ · หน้า ๕๓๒ · ข้อ 313
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

แห่งทรัพย์ ชายใดพึงวางความรักทั้งหมดในหญิง

ชายนั้นเหมือนดักลมด้วยตาข่าย เหมือนตักน้ำใส่

มหาสมุทรด้วยมือข้างเดียว จะพึงได้ยินแต่เสียงมือ

ของตน ภาวะของหญิงที่เป็นโจร รู้มาก หาความจริง

ได้ยาก เป็นอาการที่ใคร ๆ รู้ได้ยาก เหมือนรอยทาง

ปลาในน้ำฉะนั้น หญิงไม่มีความพอ อ่อนโยน พูด

ไพเราะ ให้เต็มได้ยากเสมอแม่น้ำ ทำให้ล่มจม บุคคล

รู้ดังนี้แล้ว พึงเว้นเสียให้ห่างไกล หญิงเป็นเหมือน

น้ำวน มีมายามาก ทำพรหมจรรย์ให้กำเริบ ทำให้

ล่มจม บุคคลรู้ดังนี้แล้ว พึงเว้นเสียให้ห่างไกล เมื่อ

หญิงคบบุรุษใด เพราะความพอใจ หรือเพราะเหตุแห่ง

ทรัพย์ ย่อมเผาบุรุษนั้นโดยพลัน เหมือนไฟป่าเผา

สถานที่เกิดของตนฉะนั้น.

[๓๑๓] ได้ยินว่า ในครั้งนั้น พญานกกุณาละ รู้แจ้งแล้วซึ่งเบื้องต้น ท่ามกลางและที่สุดแห่งคาถาของนารทพราหมณ์ผู้ประเสริฐ จึงได้ภาษิตคาถา เหล่านั้นในเวลานั้นว่า

บัณฑิตพึงเจรจากับบุรุษผู้ถือดาบอย่างคมกล้า

พึงเจรจากับปีศาจผู้ดุร้าย แม้จะพึงเข้าไปนั่งใกล้งูพิษ

ร้าย แต่ไม่ควรเจรจากับหญิงตัวต่อตัว เพราะว่าหญิง

เป็นผู้ย่ำยีจิตของโลก ถืออาวุธ คือ การฟ้อนรำ

ขับร้องและการเจรจา ย่อมเบียดเบียนบุรุษผู้ไม่ตั้งสติ

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้