ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒
ฉบับ มมร. · เล่ม ๖๒ · หน้า ๕๓๑ · ข้อ 312
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๓๑๒] ได้ยินว่า ในครั้งนั้น พราหมณ์ผู้ประเสริฐชื่อนารทะรู้ชัด ซึ่งคาถาทั้งเบื้องต้น ท่ามกลางและที่สุดของพญาแร้งอานนท์แล้ว ได้กล่าวคาถา เหล่านั้นในเวลานั้นว่า

ดูก่อนพญานก ท่านทั้งหลายจงพึงข้าพเจ้ากล่าว

มหาสมุทร ๑ พราหมณ์ ๑ พระราชา ๑ หญิง ๑ สี่-

อย่างนี้ย่อมไม่เต็ม แม่น้ำสายใดสายหนึ่งอาศัยแผ่นดิน

ไหลไปสู่มหาสมุทร แม่น้ำเหล่านั้นก็ยังมหาสมุทรให้

เต็มไม่ได้ เพราะฉะนั้น มหาสมุทรชื่อว่าไม่เต็ม เพราะ

ยังพร่อง ส่วนพราหมณ์เรียนเวทอันมีการบอกเป็นที่

ห้าได้แล้ว ยังปรารถนาการเรียนเวทอันไปอีก เพราะ

ฉะนั้น พราหมณ์จึงชื่อว่าไม่เต็ม เพราะยังพร่อง

พระราชาทรงชนะแผ่นดินทั้งหมด อันบริบูรณ์ด้วย

รัตนะนับไม่ถ้วน พร้อมทั้งมหาสมุทรและภูเขา ครอบ-

ครองอยู่ ก็ยังปรารถนามหาสมุทรฝั่งโน้นอีก เพราะ

ฉะนั้น พระราชาจึงชื่อว่าไม่เต็ม เพราะยังพร่อง หญิง

คนหนึ่ง ๆ มีสามีคนละ ๘ คน สามีล้วนเป็นคนแกล้ว

กล้า มีกำลังสามารถนำมาซึ่งกามรสทุกอย่าง หญิงยัง

กระทำความพอใจในชายคนที่ ๙ อีก เพราะฉะนั้น

หญิงจึงชื่อว่าไม่เต็ม เพราะยังพร่อง หญิงทุกคนกิน

ทุกอย่างเหมือนเปลวไฟ พาไปได้ทุกอย่างเหมือนแม่-

น้ำ เหมือนกิ่งไม้มีหนาม ย่อมละชายไปเพราะเหตุ

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้