ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒
ฉบับ มมร. · เล่ม ๖๒ · หน้า ๖๒๐ · ข้อ 329 330 331 332
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

พระองค์ พระองค์เสวยมังสะที่ไม่ควร เหตุนั้นเขา

จัดเนรเทศพระองค์.

[๓๒๙] ท่านอันเราห้ามว่าจงหยุด ก็เดินไม่

เหลียวหลัง ดูก่อนท่านผู้ประพฤติพรหมจรรย์ ท่าน

ไม่ได้หยุด แต่กล่าวว่าหยุด ดูก่อนสมณะ นี้ควร

แก่ท่านหรือ ท่านสำคัญดาบของเราว่า เป็นขนปีกนก

ตะกรุมหรือ.

[๓๓๐] ดูก่อนพระราชา อาตมาเป็นผู้หยุดแล้ว

ในธรรมของตน ไม่ได้เปลี่ยนนามและโคตร ส่วน

โจรบัณฑิตกล่าวว่าไม่หยุดในโลก เคลื่อนจากโลกนี้

แล้วต้องเกิดในอบายหรือนรก ดูก่อนพระราชา ถ้า

มหาบพิตรทรงเชื่ออาตมา มหาบพิตรจงจับพระเจ้า

สุตโสมผู้เป็นกษัตริย์ มหาบพิตรทรงบูชายัญด้วย

พระเจ้าสุตโสมนั้น จักเสด็จไปสวรรค์ ด้วยประการ

อย่างนี้.

[๓๓๑] ชาติภูมิของท่านอยู่ถึงในแคว้นไหน

ท่านมาถึงในพระนครนี้ด้วยประโยชน์อะไร ดูก่อน

ท่านพราหมณ์ ขอท่านจงบอกประโยชน์นั้นแก่ข้าพเจ้า

ท่านปรารถนาอะไร ข้าพเจ้าจะให้ตามที่ท่านปรารถนา

ในวันนี้.

[๓๓๒] ข้าแต่พระจอมธรณี คาถา ๔ คาถา มี

อรรถอันลึกประเสริฐนัก เปรียบด้วยสาคร หม่อมฉัน

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้