นางเทพธิดาเหล่านั้น อันท้าวสักกะผู้ประเสริฐ

กว่าเทวดารักษาแล้ว บันเทิงอยู่ ณ ภูเขาคันธมาทน์

ซึ่งเป็นภูเขาสูงสุด ในกาลนั้น นารทดาบสผู้

ประเสริฐกว่าฤาษี ผู้สามารถไปตลอดโลกทั้งปวง ได้

มาถือเอากิ่งไม้อันประเสริฐมีดอกบานงามดีแล้ว

ดอกไม้นั้นสะอาดมีกลิ่นหอม เทพยดาชั้นดาวดึงส์พา

กันกระทำสักการะ เป็นดอกไม้สูงสุด ท้าวสักกะผู้

ประเสริฐกว่าเทวดาทั้งหลายได้เสพแล้ว ส่วนพวก

มนุษย์เหล่าอื่น หรือพวกอสูรไม่ได้แล้ว เว้นไว้แต่พวก

เทวดา เป็นดอกไม้ที่มีประโยชน์อันสมควรแก่พวก

เทวดาเหล่านั้น ในลำดับนั้น นางเทพนารีทั้ง ๔ คือ

นางอาสา นางศรัทธา นางสิริ และนางหิริ ผู้มี

ผิวพรรณประหนึ่งทองคำ เป็นใหญ่กว่านางเทพธิดา

ผู้รื่นเริง ลุกาขึ้นกล่าวกะนารทมุนีผู้เป็นพราหมณ์

ประเสริฐกว่าพวกเทวดามากว่า ข้าแต่มหามุนีผู้

ประเสริฐ ถ้าดอกปาริฉัตตกะนี้ พระผู้เป็นเจ้าไม่เจาะ

จงแล้ว ก็จงให้แก่พวกข้าพเจ้าเถิด คติทั้งปวงจงสำเร็จ

แก่พระผู้เป็นเจ้า ขอพระผู้เป็นเจ้าจงให้แก่พวกข้าพ-

เจ้าดุจท้าววาสวะฉะนั้นเถิด นารทดาบสเห็นนาง

เทพธิดาทั้ง ๔ พากันขอดอกไม้นั้น จึงกล่าวว่า ท่าน

พูดถ้อยคำชวนทะเลาะ เราหามีความต้องการด้วย

ดอกไม้เหล่านี้สักน้อยหนึ่งไม่ บรรดาพวกเจ้าทั้ง ๔

นางใดประเสริฐกว่า นางนั้นก็จงประดับดอกไม้นั้นเถิด.