[๓๔๖] รัฐมณฑลของทูลกระหม่อมนี้ บริบูรณ์

ด้วยสิ่งที่น่าปรารถนาทุกอย่างพร้อมทั้งทรัพย์ ยวดยาน

และพระธำมรงค์ ทูลกระหม่อมทรงบริภาษหม่อมฉัน

เพราะเหตุแห่งถามทำไม หม่อมฉันขอทูลลาไปใน

สำนักโปริสาท ณ บัดนี้.

[๓๔๗] กองทัพช้าง กองทัพม้า กองทัพรถ

และกองราบ ล้วนแต่เชี่ยวชาญการธนูพอที่จะรักษา

ตัวได้ เราจะยกทัพไปจับศัตรูฆ่าเสีย.

[๓๔๘] โปริสาทได้ทำกิจที่ทำได้แสนยาก จับ

หม่อมฉันได้ทั้งเป็นแล้วปล่อยมา หม่อมฉันระลึกถึง

บุรพกิจเช่นนั้นอยู่ ข้าแต่พระทูลกระหม่อมจอมประ-

ชาชน หม่อมฉันจะประทุษร้ายต่อโปริสาทนั้นได้

อย่างไร.

[๓๔๙] พระเจ้าสุตโสมถวายบังคมพระราชบิดา

และพระราชมารดาทรงอนุศาสน์พร่ำสอนชาวนิคม

และพลนิกรแล้ว เป็นผู้ตรัสคำสัตย์ ทรงรักษาความ

สัตย์ ได้เสด็จไปในสำนักของโปริสาท.

[๓๕๐] หม่อมฉันผู้ดำรงอยู่ในความเป็นใหญ่ใน

แว่นแคว้นของตน ได้ทำการผัดเพี้ยนไว้กับพราหมณ์

การผัดเพี้ยนนั้น ต่อพราหมณ์ผู้ประเสร็ฐ หม่อมฉัน

เป็นผู้รักษาความสัตย์กลับมาแล้ว ดูก่อนท่านโปริสาท

เชิญท่านบูชายัญกินเราเถิด.