นรชนผู้เป็นคนเกียจคร้านบริโภคมาก ทั้งมีตระกูลต่ำ
มีรูปแปลก ดูก่อนนางสิริ บุคคลผู้มีโภคทรัพย์มี
ความสุข ย่อมใช้สอยนรชนที่ท่านตามรักษาไว้ แม้จะ
สมบูรณ์ด้วยชาติ ให้เป็นเหมือนทาส เพราะฉะนั้น
อาตมารู้จักท่าน (ว่าเป็น) ผู้ไม่มีสัจจะ ไม่รู้สิ่งที่ควร
และไม่ควร แล้วคบคนผู้สมบูรณ์ด้วยศิลปะเป็นต้น
เป็นผู้หลง นำผู้รู้ให้ตกไปตาม นางเทพกัญญาเช่นท่าน
ย่อมไม่สมควรอาสนะและน้ำ ที่ไหนสุธาโภชน์จะ
สมควรเล่า เชิญไปเสียเถิด อาตมาไม่ชอบใจท่าน.
[๒๗๗] ใครเป็นผู้มีฟันขาว สวมกุณฑล มี
ร่างกายอันวิจิตร ทรงเครื่องประดับอันเกลี้ยงเกลา
ทำด้วยทองคำ นุ่งห่มผ้ามีสีดังสายน้ำหยด ทัดช่อ
ดอกไม้สีแดงดังเปลวไฟไหม้หญ้าคา ย่อมงดงาม ท่าน
เป็นเหมือนนางเนื้อทรายที่นายพรานยิงผิดแล้ว มองดู
อยู่เหมือนดังเขลา ฉะนั้น ดูก่อนท่านผู้มีดวงตาอ่อน-
หวาน ในที่นี้ใครเป็นสหายของท่าน ท่านอยู่ในป่า
แต่ผู้เดียว ไม่กลัวหรือ.
[๒๗๘] ข้าแต่ท่านโกสิยดาบส ในที่นี้ ดิฉัน
ไม่มีสหาย ดิฉันเป็นเทวดาชื่อว่า อาสา เกิดในดาวดึงส์
พิภพ มายังสำนักของพระคุณเจ้าเพราะหวังจะขอ
สุธาโภชน์ ข้าแต่พระคุณเจ้าผู้มีปัญญาอันประเสริฐ