ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก
ฉบับ มมร. · เล่ม ๗๒ · หน้า ๑๑๕ · ข้อ 71
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ปังสุกูลวรรคที่ ๔๙

ปังสุกูลสัญญกเถราปทานที่ ๑ (๔๘๑)

ว่าด้วยผลแห่งการไหว้ผ้าบังสุกุลจีวร

[๗๑] พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้สยัมภู ผู้

นำของโลก พระนามว่าติสสะ ได้เสด็จอุบัติขึ้น

แล้ว พระพิชิตมารทรงวางบังสุกุลจีวรไว้แล้ว

เสด็จเข้าพระวิหาร

เราสะพายธนูที่มีสายและกระบอกน้ำ

ถือดาบเข้าป่าใหญ่

ครั้งนั้น เราได้เห็นบังสุกุลจีวรซึ้งแขวน

อยู่บนยอดไม้ในป่านั้น จึงวางธนูลง ณ ที่นั้นเอง

ประนมกรอัญชลีเหนือเศียรเกล้า

เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัส และมี

ปีติเป็นอันมาก ระลึกถึงพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐ

สุด แล้วได้ไหว้บังสุกุลจีวร

ในกัปที่ ๙๒ แต่กัปนี้ เราได้ไหว้บังสุกุล

จีวรใด ด้วยการไหว้บังสุกุลจีวรนั้น เราไม่รู้จัก

ทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการไหว้

เราเผากิเลสทั้งหลาย. . คำสอน

ของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

หัวข้อ (สรุปโดย AI) ปุฬินจังกมิยเถราปทาน (ผลแห่งการโรยทรายที่ทางจงกรม)
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า
เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้