ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก
ฉบับ มมร. · เล่ม ๗๒ · หน้า ๕๗๘ · ข้อ 158
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ครั้งนั้น ดิฉันประนมนมัสการด้วยเศียร

เกล้า ทำประทักษิณพระองค์แล้ว กลับไปเฝ้า

พระราชสวามีผู้เป็นนรบดี แล้วกราบทูลว่า

ข้าแต่พระองค์ผู้ทรงทรมานข้าศึก น่า

ชมอุบายอย่างดีนั้น ที่พระองค์ทรงดำริแล้ว พระ-

มุนีเจ้าผู้ไม่มีกิเลสให้อยากได้ หม่อมฉันผู้ปรารถนา

จะชมพระมหาวิหารเวฬุวันได้เฝ้าแล้ว

ถ้าพระมหาราชจะทรงพระกรุณาโปรด

หม่อมฉันผู้เบื่อหน่ายในรูปตามที่พระพุทธมุนีตรัส

สอน จักบวชในศาสนาของพระพุทธเจ้าผู้คงที่

พระองค์นั้น.

จบทุติยภาณวาร

ครั้งนั้น พระเจ้าพิมพิสารพระเจ้าแผ่น-

ดินพระองค์นั้น ทรงประนมกรอัญชลีตรัสว่า

ดูก่อนพระน้องนาง พี่อนุญาตแก่พระน้อง บรรพ-

ชาจงสำเร็จแก่พระน้องเถิด

ครั้งนั้น ดิฉันบวชมาแล้วได้เจ็ดเดือน

เห็นประทีปสว่างขึ้นและดับไป มีใจสังเวช

เบื่อหน่ายในสรรพสังขาร ฉลาดใน

ปัจจยาการ ข้ามพ้นโอฆะ ๔ แล้ว ได้บรรลุ

อรหัต เป็นผู้ชำนาญในฤทธิ์ ในทิพโสตธาตุและ

เจโตปริยญาณ

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้